Wie is Linda

Turkije, een prachtig land voor vakantie, om er te wonen en, te wandelen. Al meer dan 20 jaar ben ik in de bevoorrechte positie alle drie mee te mogen maken. Inmiddels beheers ik het Turks tot in de kleinste nuances en ook de cultuur heeft weinig geheimen meer voor me.

Ik woon in de groene provincie Yalova, net even onder de rook van Istanbul, in een klein huisje, op 80 meter van de Zee van Marmara. Het klimaat is een zogenaamd makro-klimaat. Dat betekent natte milde winters en droge, niet al te warme zomers. Het gebied waarin ik woon is bergachtig en rijk bebost. Er wordt dan ook veel gewandeld. Niet alleen door de plaatselijke bevolking, maar ook vanuit Istanbul worden er wekelijks meerdere groepswandelingen georganiseerd.

Ik ben opgegroeid in de Zeeuwse polders van Zuid-Beveland. Als klein kind liep ik veel te banjeren op de schorren, gingen we met laag water mossels halen op de mosselbanken (toen mocht dat nog) en plukte ik bloemen op de binnendijken. Later, toen ik een auto had, was het elke week wandelen met de hond op Zoutelande en in het bos van Westenschouwe.

Na zo’n dikke 10 jaar opgesloten geweest te zijn in de miljoenstad Istanbul, onofficieel wonen er 20 miljoen mensen, was het ware een bevrijding, in een gebied als Yalova neer te kunnen strijken. Na mijn verhuizing naar dit gebied ben ik direct op zoek gegaan naar wandelmogelijkheden. Ik vond deze in Facebookgroepen, want met elkaar wandelen, is zoveel gezelliger.

Met een georganiseerde wandeling loop je ook met een doel, is er een gids bij en heb je aanspraak. In de stilte lopen is zonder meer goed voor de mindset, maar af en toe een babbeltje, zomaar over niks, met iemand die je daarna nooit meer ziet, is net zo goed om even je geest te resetten.

Na een paar jaar her en der in Turkije gewandeld te hebben, kwam ik op een wandeling, hier in de buurt, het koppel Sedat en Iris, tegen. Via via had ik al gehoord van ze, dat ze een lange afstand wandelroute hadden opgezet, met de naam Sufi Trail. Als mede Nederlanders raakten we al snel aan de praat en tot op de dag van vandaag zijn we daar niet meer mee opgehouden.

In mei 2020 zou ik met de karavaan naar Konya meelopen, maar door tussenkomst van Covid is dat in het water gevallen. Het werd tenslotte oktober 2021 voordat ik echt op pad met ze zou gaan. Ik heb in 10 dagen het stuk van de Sufi Yolu, Emirdağ-Akşehir meegelopen. Dat deze tocht aan de basis zou liggen voor ‘wandelen met Linda’ wist ik toen nog niet.

Voorlopig heb ik op mijn programma alleen nog ‘meeloopdagen op verzoek’ voor Sufipelgrims en de arrangementen ‘Wandelen met Linda’ in september en oktober 2022 staan. Uiteraard loop ik in mei ook 10 dagen met de karavaan mee. Hoe het wandelen met mij zich daarna verder ontwikkelt, zien we wel. Dagwandelingen in de omgeving en omliggende provincies vinden altijd wel een plekje. Ik heb ook ooit meerdaagse wandelingen in de Frygische vallei en aan de Zwarte Zee gedaan en dagtrips op de Lycische route. Stuk voor stuk geweldige ervaringen. Alles is mogelijk, sinds enkele jaren ben ik ermee opgehouden me ergens op vast te pinnen. Ik heb me helemaal overgegeven aan de Turkse wind en zie wel wat het leven brengt.

Groetjes Linda.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Vrienden sites